FuKDuK

ทีมบาสที่โปรดปรานนอกจาก LA Lakers แล้ว ก็เห็นจะมีแต่ทีมมัธยมปลายโชโฮคุ แห่งสแลมดังก์นี่แหละที่อยู่ในดวงใจตลอดมา กล้าพูดได้เลยว่าคอการ์ตูนหรือคอบาสไม่มีสักคนเดียวที่ไม่รู้จักสแลมดังก์ หลายคนมีอดีตกับการ์ตูนเรื่องนี้ มีความฝัน มีแรงบันาลใจดีๆและพลังที่เปี่ยมล้นที่จะฝึกซ้อมเพื่อให้ตัวเองเล่นบาสเก่งขึ้น มีทักษะมากขึ้น เป็นตัวแทนโรงเรียนไปแข่งกับทีมต่างๆ แม้ว่าสุดท้ายจะไม่ได้ชัยชนะกลับมาแต่พวกเขาก็ได้ค้นพบกับความสุขเล็กๆที่หาได้ง่ายๆ เมื่อลูกบอลกลมๆสีส้มหายเข้าไปในห่วง

มันคือความสุขจากการได้เล่นบาสเก็ตบอล

รู้จักกับสแลมดังก์เมื่อประมาณปี 1994-95 ในเวอร์ชั่นของมังงะ(หนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น) ตอนนั้นอยู่มัธยมต้น เริ่มเล่นบาสได้ประมาณ 2 ปีและก็ได้เป็นนักบาสของโรงเรียน หลังจากรุ่นพี่ที่โรงเรียนแนะนำให้รู้จักกับการ์ตูนเรื่องนี้ ความบ้าบาสก็เข้าครอบงำอย่างเต็มขั้น(ก่อนหน้านี้ก็นับว่าบ้าพอสมควร)

เรื่อราวของ "ซากุรางิ ฮานามิจิ" เด็กมัธยมปลายผู้ใช้ชีวิตแบบอันธพาลและเกลียดบาสเก็ตบอลเข้าไส้ จนกระทั่งได้มาพบกับสาวที่ตัวเองหลายปอง และเพื่อมัดใจเธอ ซากุรางิต้องเข้าร่วมกับทีมบาสที่เกลียดแสนเกลียด ฝึกฝนทุ่มเททั้งที่เล่นบาสได้ห่วยแตกไม่มีที่ติ รับมือกับคู่ปรับที่ต้องพบเจอทั้งในทีมและต่างทีม แต่สุดท้ายแล้ว "ซากุรางิ" ก็ได้เรียนรู้ว่าการได้เล่นบาสนั้นสนุกยิ่งกว่าการชกต่อยเป็นไหนๆ แม้ในบางครั้งจะพบกับความพ่ายแพ้ แต่ก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้เล่น และทำให้เห็นคุณค่าของชีวิต

ทุกวันนี้อนาเซียยังคงหาเวลาไปเล่นบาสอยู่ และพยายามไปเล่นที่อื่นบ้างเพื่อหาประสบการณ์ แต่ด้วยสรีระ(เตี้ย ==*) กับสังขารที่เพิ่มขึ้นก็เลยทำให้บาดเจ็บบ่อยๆหลังจากเลิกเล่น แต่ก็พยายามรักษาตัวและก็คิดว่าจะยังเล่นต่อไปจนกว่าจะเล่นไม่ไหว...ก็เพราะว่ามันคือความสุขเล็กๆที่หาได้ง่ายๆ เมื่อลูกบอลกลมๆสีส้มหายเข้าไปในห่วงยังไงล่ะ....^^