เด็กน่าเกลียดถูกรักยาก...จริงหรอ?

แน่ใจแล้วหรอว่า “ Unconditional love ” หรือรักที่ไม่มีเงื่อนไขของพ่อแม่ (ที่คุณเข้าใจว่ามี ) ... มันมีอยู่จริง? 

บางทีผลการศึกษาของ ดร. Elman จากโรงพยาบาล McLean Hospital อาจทำให้ความคิดของคุณเปลี่ยนไปคะ ^ ^ 

ไม่ต้องสงสัยเลยว่ายิ่งคุณสวยมากเท่าไหร่ ความสนใจที่คุณได้รับก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น ความลำเอียงนี้เกิดขึ้นไม่เว้นแม้กระทั่งในเนอสเซอรี่คะ  เคยมีรายงานการศึกษาของอิสราเอลที่แสดงให้เห็นว่า 70% ของการทำร้ายหรือการทอดทิ้งเด็ก เกิดกับเด็กที่มีภาพลักษณ์บกพร่องอย่างน้อย 1  ซึ่งความบกพร่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับสุขภาพหรือการเรียนรู้ของเด็กเลย นักจิตวิทยาจาก โรงพยาบาล McLean ดร. Igor Elman และนักศึกษาผู้ช่วย Rinah Yamamoto ได้คิดการทดลองขึ้นใหม่เพื่อดูปรากฏการณ์นี้อย่างใกล้ชิดมากยิ่งขึ้นคะ               

Elman และ Yamamoto  ได้คัดเลือกอาสาสมัครจำนวน 27 คน โดยเป็นผู้ชาย 13 คนและ ผู้หญิง 14 คน ให้มานั่งหน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วดูรูปสุ่มของเด็กที่มีสุขภาพดีและมีลักษณะน่ารักสะดุดตาจำนวน 50 รูป และรูปของเด็กที่มีความผิดปรกติทางใบหน้าอย่างปากแหว่งเพดานโหว่หรือมีปัญหาทางด้านผิวหนังอีก 30 รูป โดยผู้เข้าร่วมการทดลองจะถูกบอกว่า แต่ละภาพจะปรากฏบนจอ 4 วินาที แต่พวกเขาสามารถที่จะเลือกคลิกเพื่อดูนานขึ้น หรือคลิกเพื่อใปลี่ยนรูปเร็วขึ้นก็ได้

ผลการทดลองที่ได้พบว่า ลักษณะการดูรูปขึ้นอยู่กับ " เพศ " ของผู้ที่ดูคะ กล่าวคือ ผู้ชายมีแนวโน้มที่จะคลิกเปลี่ยนดูรูปเด็กน่าเกลียดน้อยหว่าผู้หญิง คือ ดูครบทั้ง 4 วินาที แต่จะคลิกดูนานขึ้นนิดหน่อยเมื่อเจอรูปเด็กน่ารัก ซึ่งปฏิกิริยาของพวกเขาเป็นเหมือนกันไม่ว่าเด็กคนนั้นจะเป็นลูกของตัวเองหรือไม่ก็ตาม

ในขณะที่ถ้าเป็นผู้หญิง กลับพบว่าพวกเธอจะปล่อยคีย์บอร์ดไว้เฉยๆเมื่อเจอเด็กน่ารัก แต่จะรีบเปลี่ยนรูปอย่างรวดเร็วเมื่อเจอรูปเด็กที่ผิดปรกติ และผลที่ได้ก็ไม่มีความแตกต่าง ไม่ว่าเธอจะเป็นแม่ของเด็กหรือไม่ก็ตาม เช่นเดียวกับในกรณีของผู้ชายคะ 
คำถามที่ตามมาคือ อะไรที่ทำให้เกิดการตอบสนองแบบนี้ ... คำอธิบายที่ง่ายที่สุดน่าจะเป็นเรื่องของ “ วิวัฒนาการ” คะ กล่าวคือ ปรกติแล้ว พ่อแม่ต้องใช้ทรัพยากรหลายอย่างในการเลี้ยงดูลูก ไม่ว่าจะเป็นอาหาร, เวลา, เงิน หรือความรัก ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่สามารถหมดไปได้ ซึ่งสัตว์ทุกชนิดไม่เว้น แม้กระทั่งมนุษย์ จะมีการเลือกใช้ทรัพยากรเหล่านี้ โดยมีแนวโน้มว่าจะให้กับลูกคนที่มีสุขภาแข็งแรงหรือมีรูปลักษณ์ภายนอกที่สวยงามมากกว่า                 

ดังนั้น จากผลการทดลองของดร. Elman และคำอธิบายตามกฎวิวัฒนาการ จะสามารถสรุปได้ว่า ยิ่งคุณน่ารักมากเท่าไหร่ ความรักที่พ่อแม่มีให้ต่อคุณ ก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม การวิจัยของดร. Elman ก็ยังมีช่องว่างอยู่คะ กล่าวคือ อาจเป็นไปได้ว่าที่ผู้หญิหลีกเลี่ยงที่จะดูเด็กน่าเกลียด ไม่ได้เป็นเพราะพวกเธอไม่สนใจเด็กตามทฤษฎีวิวัฒนาการที่กล่าวมาแล้วข้างต้น หากแต่เป็นเพราะการต้องเห็นความทุกข์ยากของเด็กๆ ทำให้พวกเธอเศร้าใจจนไม่สามารถจะทนดูได้ และอาจเป็นแรงผลักดันให้พวกเธอดูแลเด็กดีขึ้นกว่าเดิมคะ 

ทั้งนี้ สิ่งสำคัญที่ควรสังเกตคือ การที่คนที่เป็นพ่อแม่ของเด็กพิการและคนที่ไม่ได้เป็น มีวิธีการตอบสนองต่อรูปภาพที่เหมือนกัน ทั้งๆที่ปรกติแล้ว พ่อแม่น่าจะปฏิบัติต่อลูกของตัวเองดีกว่าเด็กที่ไม่ได้เป็นลูก ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการตอบสนองของพวกเขา เป็นการตอบสนองจากภายในทีไม่สามารถบรรเทาได้แม้ว่าเด็กคนนั้นจะเป็นลูกของตัวเองก็ตาม

อย่างไรก็ตาม Elman กล่าวว่ามันจะกระจ่างมากขึ้น ถ้าได้ทำการทดลองที่เหมือนกันนี้ แต่เน้นที่การตอบสนองของสมอง เพื่อดูว่าบริเวณใดของสมองบ้างที่ถูกกระตุ้นเมื่อดูรูป  ซึ่งจะทำให้รู้ว่าขณะที่ดูภาพ ผู้ดูมีความรู้สึกอย่างไรและอะไรเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดขึ้นคะ